||BeE-BoY-Za||
เพื่อนที่ดีที่สุด......คือเทอ
เพลงนี้ผมร้องเอง นานมาแล้ว......
ไม่คิดว่าวันนี้ จะได้นำมาใช้กับเรื่องราวในวันนี้ ..
และมันก็ลงตัวที่สุด .......เพื่อนที่ดีที่สุด...คือเทอ
ตอนนี้หลับตานิ่งๆอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ กับอินเตอร์เน็ทที่ต้องเล่นทุกวัน
นั่งนิ่งๆ อยู่ท่าเดิม ๆ ที่เคยทำจนเป็นชีวิตประจำวัน
ณ ตรงนี้ ที่นี่..... เก้าอี้ ตัวเดิม มันเคยเป็นที่ ที่ทำให้ผมออกไปสู่โลกภายนอก
ได้โดยไม่ต้องขยับลุกเดิน สักก้าว......
ย้อนเวลาไป เมื่อ 3 ปีที่แล้ว..............เทอผู้ซึ่งเป็นคนนิรนามสำหรับชั้น
ที่บังเอินได้เข้ามารู้จักกัน ผ่านหน้าต่าง....อีกฝากฝั่งของสิ่งที่เหนือจินตนาการ
จนวันนี้.....
เวลามันผ่าน มานาน จนชั้นกับเทอ มีความผูกพันกันมากขึ้นจนทุกวันนี้ไม่อาจแยกความรู้สึกว่า...
มันคือรักแบบไหน.......
แต่ที่แน่นอน เราผูกพันกันมาก ...
เพราะเราได้คุยกันทุกวัน ช่วงแรกที่เราได้รู้จักกัน เราคุยกันในเน็ทปรระมาณ 10 ชม. ต่อวัน
ทอสับอีก 2-3 ชม.
ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องราวอะไรต่อมิอะไร มันมีอะไรให้ ไต่ถาม และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมากมายขนาดนี้
เราทะเลาะกันบ่อยครั้ง....ด้วยความขี้หึงของเทอ ...ที่มักจะไม่ให้ชั้นไปไหน กับใคร แม้แต่เพื่อนสนิท
เทอกัวเราเล่น msn แล้วเจอคนอื่น
เทอก็จัดการสมัครเมล์ให้ใหม่ โดยที่ชื่อเมล์ มีชื่อกับชั้น เป็นชื่อเมล์
ซึ่งชั้นก็ชอบที่สุด มันทำให้รู้สึกว่า เทอกับชั้น ทั้งโลกนี้มีเพียงเราแค่สองคนที่รัก และสนิทกันที่สุด
ทุกสิ่งที่อย่าง ที่เทอสอน เทอเตือน ทุกวันนี้ ก็ยังได้ยินแต่เสียงของเทอก้องอยู่ในหู
ว่า ...อันนี้อย่าทำ อันนี้ไม่ดี
เทอสอนแม้แต่กระทั่งการคุยกับแม่ ....ทำไมบีไม่พูดกับแม่ให้ดีๆ กว่านี้
อย่าให้ผมได้ยินอีก นะ น้ำเสียงรำคานแม่.....ผมไม่ชอบ
เพราะเทอกับชั้น มีเพียงแม่ คนเดียวเหมือนกัน .....ขาดพ่อด้วยกันทั้งคู่....
และโตมา มีเพียงแม่เลี้ยงมาเท่านั้น....เลยทำให้เราสองคนเข้าใจอะไรกันมากขึ้น
เสมือนเติบโตขึ้นมาด้วยกัน........
การเปลี่ยนแปลงของชีวิตแต่ละครั้ง......เรามักจะไม่กล้าตัดสินใจเอง
เพราะกลัวที่จะไม่ถูกใจเค้า.....เพราะเค้าเป็นคนฉลาด
มักจะมองอะไรออกกว่าเรา ที่เป็นคนใจร้อน.....................
จนทำให้กัวความผิด ถ้าทำอะไรไปโดยพะละกาน
ห้องนอนนี้เป็นห้องที่มีความสุขที่สุด เพราะเป็นห้องแห่งความทรงจำที่ฉันเคยได้พูดคุยกับเทอ
แม้ชั้นจะนั่งอยู่ลำพังในห้องคนเดียวก็ตาม...........
แต่ทำไม เพียงแต่การพิมอักษรผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์....มันทำให้ชั้นรู้สึกอบอุ่น
เสมือนว่าเทออยู่ในชีวิตข้างๆชั้น
เรามักจะตื่น และ ออนเอ็ม พร้อมๆกัน ซึ่งรายชื่อเทอ เรามักจะดูเป็นคนแรก ว่ามาหรือยัง
เรามักจะรอไปนอน พร้อมๆกัน ...
ออกละนะเทอ.....เทอปิดก่อนดิ
......มีเพียงบางครั้ง ที่ให้เค้าออฟ ก่อน แล้วเราก็ยังดูเวปนั่น เวปนี่อยู่ โดยยังไม่ได้ออฟไลน์
ปิ๊ง....เทอก็ออนไลน์มา แล้วก็ด่า.....ทำไมเป็นคนแบบนี้ ไหนบอกจะนอน
ปิดเด่วนี้ ..ถ้าชั้นไม่มาออนดู ว่าเทอยังอยู่ ก็ยังจะคุยกับคนอื่นอยู่ใช่ไหม.....
เทอจำได้ไหม ....ว่าเทอเคยรักชั้นมากมายขนาดไหน........
วันที่เราเลิกกัน เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ณ วันสงกาน ที่ 14 เมษายน 2547
วันที่ 15 เมษายน เราทอหาเทอ เพื่อง้อเทอ ว่า บีแค่อยากออกไปเล่นน้ำสงกาน
เท่านั้นเอง ไม่ได้จะหนีเทอไปไหน ไม่ได้จะไป เล่นกับใครๆต่อใคร ที่เทอไม่ชอบ
เทอเคยขอ ว่าไม่ไปได้ไหม ผมไม่เคยไปสักปี
น้ำก็สกปรก บีอยู่บ้านนะ .....แต่วันนั้น บีก็ไม่พบเทอออนไลน์ และ ทอไปก้ไม่ติด
บีก็เลยออกไปเล่นน้ำกับเพื่อน.......ซึ่งเป็นสาเหตุที่เทอหาว่า บีโกหกเทอ และแค่นี้ทำให้ไม่ได้
มาเฉลยตอนหลังเทอบอกว่า เทอไม่สบาย....ไม่ได้รับทอสับ ไม่ได้ไปเล่นน้ำ
แต่บีสันยาไว้แล้ว ทำไมทำไม่ได้...........
........................
บีทอง้อเทอ เทอก็รับสาย เสียงเมาเหล้า.......และร้องไห้
ตะโกนด่าบี มึงหลอกกู ...มึงหลอกกู มึงจำไว้ กูจะบอกแม่เอาตำรวจไปจับมึง...
เทอรู้ไหม ....ใจบีหายแค่ไหน ที่เทอร้องไห้ ...คำพูดของเทอก็เด็ก มากมายเหลือเกิน
ทำให้บีรู้สึกว่า ทำไมตัวเอง ถึงได้ทำร้ายเค้าขนาดนี้
เพียงเพราะบีออกไปเล่นสงกานเท่านั้นเหรอ......แต่เทอบอกว่า เท่านี้ของเทอแต่มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผม
อย่ามาพูด เพราะแค่นั้น เพราะแค่นี้ เพราะทุกอย่างมันยิ่งใหญ่สำหรับผม
--------------------------------------------
ปีใหม่ 2 ปี ที่ผ่านมา บีก็จะอยู่กับเทอ ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์กันสองคน
นับ ตัวเลข เค้าดาวน์กัน ผ่าน หน้าจอ อีกเช่นเคย............ไผ่ปีนี้เป็นปีที่2แล้วนะที่เราเค้าดาวกัน
ปีหน้า เราก็ยังอยู่ด้วยกันใช่ไหมจร่ะ
เป็นคำถามครั้งที่ 2 นับจากปีที่แล้ว ที่ถามเค้า
---------------------------------------------------
เรามักจะมีเรื่องสนุก ๆ ทำด้วยกัน เวลาเบื่อเสมอๆๆ
ตี 1 ตี 2 ก็มักจะเปิดทีวี ดู มิวสิคลูกทุ่ง กัน มีเพลง บ้าบอล ไรไม่รู้ ที่เรามักจะขำกัน
ว่าอีนี่มันตลกดี แต่งเพลงออกมาได้ไง
ชุดแดนเซอร์ก็ไปซื้อชุดลีดฯ มาใส่.....
ไม่ว่าจะช่วง ซีนามิ เราก็จะดูทอทัดอยู่ด้วยกันตลอด...............
ว่าเห้ยเป็นไงแล้ว ตายกี่คนแล้วว
แม้จะกระทั่ง ตึกเวิล์ดเทรดถล่ม....เราก็ยัง เทอๆๆดูทีวีเร็ว ช่องนี้ๆ
มีข่าวพิเศษ เครื่องบินชนตึกเทอ.............
เราก็มักจะรีบเปิดดู และคุยเรื่องราว เรื่องเดียวกันตลอด...................
เสมือนว่าเรา อยู่ด้วยกัน....ในภาพของความเป็นจริง
เราผ่านอะไรกันมามากมาย หลายเหตุการณ์
3 ปี ไม่ใช่เวลาน้อย ๆ ที่จะรู้สึกผูกกัน กับใครได้ ถึงได้ ก็คงจะไม่มีวันเท่าเทอ......
เทอรับรู้ความรู้สึกของชั้น ....ได้มากกว่าแม่ ของชั้นเสียอีก
มากว่าพี่สาวของชั้นเสีย .....เพราะบางเรื่อง มันคุยกับใครไม่ได้...
ก็มีเทอนี่แหละ คอยปลอบโยนและสอนให้ชั้น ใช้ได้ชีวิตดำเนินไปตามทางที่ควนจะเดิน.....
----------------------------------------------------------
เทอเก่งพาสาอังกิดมาก เทอก็มักจะแปลให้บี เวลาที่บีถาม อันนี้แปลว่าไร
เทอๆๆ เพลงนี้ ร้องแบบนี้ .....อ่ะอยากได้ เทอหาให้หน่อย มีไหม
สักพัก เทอก็จะส่งมาให้.....เราไว้ฟัง
เทอๆๆ ทำนี้ให้หน่อย ทำนั่นให้หน่อย.......เทอก็ไม่เคยปติเสดชั้นสักอย่าง
ไอคนใจดีของบี..... ไม่ว่าจะขออะไรเทอก็จะทำให้.......
เพราะเทอคือคนเก่งสำหรับบี ในทุกๆ เรื่อง ๆๆ.....
------------------------------
วันนี้เราต่างคน ต่างเริ่มโตขึ้นมากมายแล้ว
เทอ มีหน้าที่ ที่เทอจะต้องรับผิดชอบแล้ว........และก้าวเดินไปสู่ชีวิตจิงๆของเทอ
ชั้นตั้งตัวไม่ทัน......เพราะชีวิตนี้ทุกวัน มีเทอ แม้จะตื่นตอนไหนก็ยังมีเทอ
ชั้นมักจะทอหาเทอทุกเช้า ปฏิบัติอย่างนี้ สม่ำเสมอมา 3ปี แม้ว่าวันนี้จะเลิกกันแล้วก็ตาม
เพราะชั้นรู้สึก ผูกพันกับเทอเหลือเกิน
ถ้าเทอ อารมดี และว่าง ก็จะคุยเล่นด้วยทุกเช้า ว่าตอนนี้กินหมูปิ้งอยู่ ให้แม่บ้านไปซื้อมา
ชั้นก็ได้แต่ นึกถึงภาพเทอ กำลังกิน ข้าวเหนียวหมูปิ้ง
กับคอยฟังเสียงรอบๆข้าง ของเทอ ว่าเทอทำอะไรอยู่....
เพราะอยากมีส่วนร่วมกับชีวิตประจำวันของเทอ เสียเหลือเกิน
แม้กระทั่งตอนกลางวันทำงานอะไร ไม่เข้าใจ ก็มักจะถามเทอในเอ็มตลอด
ซึ่งเทอก็มักจะหาข้อมูลใหม่ๆที่ชั้นไม่รู้ มาให้ชั้นตลอด
จนชั้นประสบความสำเร็จจนถึงทุกวันนี้.....
---------------------------------------------------------------
เทอรู้ไหม เวลามันผ่านไปเร็วมาก....อยู่ดี ก็ 3 ปี
มันถึงวันนี้แล้วเหรอ ที่เทอจะต้องไปจากฉัน ........
เพราะเทอโตพอที่จะ ต้องมีแฟน เป็นผู้หญิง จริงสักทีใช่ไหม........
และเค้าคนนั้น ก็ห้ามคุยกับชั้นยังงั้นเหรอ
เพียงเพราะเราผูกพันกันมากเกินไป อย่างนั้นเหรอ
วันนี้ บีได้คุยกับเทอเป็นวันสุดท้าย.....ได้อ่านตัวอักษรที่เทอบอกว่าลาก่อน.................
ก็ได้แต่นั่งนิ่งไป.....พร้อมกับทำใจว่าเทอคงไม่ต้องการชั้นอีกแล้ว...ใช่ไหม
เทอบอกว่า ผมวางตัวลำบากไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน
ฝ่ายนั้นก็คอยมาดูทอสับ เช็คเบอร์ มาดูว่าผมคุยเอ็ม กับใคร.....
แม้กระทั่ง ความผูกพันของเรา ก็ยังสู้ความเป็นจริงไม่ได้ บีรู้ดี........
เทอบอกว่า ผมเองก็ผูกพันกับบี เพราะเราอยู่ด้วยกันมานาน
ซึ่งตอนนี้ เราเองก็คิดตรงกัน คือ......
เรารักกันเหมือนพี่น้อง เหมือนยาดสนิทคนนึง ที่อยากรู้ถึงสารทุกข์สุขดิบ
ของเค้าตลอดเวลา
แต่ผม ไม่รู้จะทำยังไง.....สักวันผมก็ต้องแต่งงงาน
ผมไม่อยากให้บีเสียใจ.....
เทอไม่รู้หรอก.....ว่าบีอ่ะ จะไม่เสียใจ....คนที่เห็นคนที่เรารักมีความสุขมากที่สุด
ทำไมเราต้องมานั่งเสียใจ......บีควรที่ใจด้วยซ้ำที่เทอ มีชีวิตปกติและมีความสุขมากมาย
บีใจกว้างพอ ....ที่จะให้เทอได้รับสิ่งนั้น..............
ถ้าถามตามความเป็นจริง .....
บีกัวที่จะเจอเทอจริงๆ ซะด้วยซ้ำ เพราะเราคุยกันมานานเกินไป
.....กัวความรู้สึก ทุกอย่างมันจะเปลี่ยนไป......
อยากให้ความรู้สึกแบบนี้ มันเก็บไว้ และรักษามันให้นานเท่านาน
จนกว่าจะตายกันไปข้างนึง
-------------------------------------------------------
เคยฝันและหวังไว้ว่า................วันนึงที่บีแต่งงาน
และเทอแต่งงานมีลูกแล้ว......เราก็ยังคง ออนเอ็ม คุยกันอยู่
ก็ยังพูดคุยและเล่น กันเหมือนเดิม.....
โดยที่เราสองคน ก็ต่างโตขึ้น....มีชีวิตเป็นของตัวเอง
เทอแก่ขึ้น ทำงานทำการดีขึ้น ....บีก็แก่ขึ้นๆๆ
ซึ่งเทอเองก็เคยบอกว่า
จะถ่ายรูปบีไว้เยอะๆ ๆ แล้วแปะรูปบีไว้ให้เต็มผนังห้อง
เพราะตอนนี้บีน่ารัก วันนึงที่เราสองคนแก่ ผมจะได้จับภาพวันที่เรารู้จักกันใหม่ๆ
และรูปของบีสมัยยังน่ารักๆ ไว้ดูด้วยกัน........
เราจะซื้อคอนโดอยู่ด้วยกัน....และอยู่ด้วยกันสองคน ตลอดไป....
-------------------------------------
เทอรู้ไหม ถึงเป็นเพียงแค่ความฝันของเด็กๆ แต่มันก็ทำให้รู้สึกถึงว่า
ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็ดีซิ......
บีคงมีความสุขมาก ถ้ามีเทออยู่กับบีตลอดเวลา
ลาก่อนนะไผ่ ......ขอให้ไผ่โชคดี....กับชีวิตกับแฟนคนใหม่
บีก็ยังจะอยู่กับภาพเก่าๆ ที่เราเคยมีกัน
ไม่ว่าบีจะมีแฟนคนไหน แฟนทุกคนของบีจะต้องรู้จักไผ่ทุกคน
เพราะเทอคือชีวิตของบี.....
เพราะเทอคือทุกสิ่ง....ที่บีไม่เคยได้รับจากใคร.......
จะเก้บรูปถ่ายของเทอไว้ ......จะเปิดมันดูทุกครั้งที่บีคิดถึงเทอ
เสียงของเทอ บีจะเก็บมันไว้ เพราะมันเป็นสิ่งที่มีค่า
ไม่ว่าเงินมากมายเท่าไหร่ บีก็หามันมาไม่ได้อีกแล้ว
เพราะต่อไปนี้ บีจะไม่มีเทอแล้ว.......เทอก็จะไม่มีบีแล้ว
เราคงไม่ได้ปรึกษาอะไร ต่อมิอะไรอีก
ที่เรามักจะพูดคุยกันเสมอๆๆ เพราะรักของเราไม่ได้รักแบบชู้สาว
มันมากมายเกิน คำๆหนึ่ง ที่จะบันหยัดได้......................................................
รักเทอมากนะ ....บีจะตื่นแล้วลืมตามองโลกต่อไปแบบที่ไม่มีเทอคอยให้คำปรึกษาอีกแล้ว..
ต่อไปจะคิดให้ได้คนเดียว ว่าอะไรดีไม่ดี
จะตั้งใจทำทุกสิ่งให้ไผ่เห็น เมื่อวันนึงเรากลับมาได้คุยกันอีก
ไผ่จะได้ดีใจ ว่าสิ่งที่ไผ่เคยสอนบี อ่ะ ทุกวันนี้บีทำตาม ...
และเชื่อฟังเทอ เสมอมา.......................
จนถึงตอนนี้ รู้สึกว่าอ้างว้างเหลือเกิน ....เหมือนอยู่คนเดียวในโลก
ไม่มีใครเลยเหรอ ที่จะอยู่ข้างๆ บี ได้เท่ากับเทออีกแล้ว....
มันคงต้องใช้เวลาต่อเติมมันใหม่ ให้บีนับ 1ใหม่ใช่ไหมละ
กับใครสักคนที่มันจะ มากมายได้เท่าเทอ
คนเก่งของบีวันนี้ บีไม่มีเทอแล้วนะ...............
บีจะจดจำวันดีๆ ของเราเอาไว้.................ในหัวใจของบีทุกวัน...
จะคิดถึงเทอตลอดไปนะ....จะรักเทอตลอดไป......
ลาก่อน....................เทอ ลาจากทั้งที่ตัดใจจากไม่ได้
แต่วันนี้ คนๆนึงที่บีจะพูดได้เต็มปากว่า...จากหัวใจของบีว่า..............
เพื่อนที่ดีที่สุด.....คือเทอ
นายคุนยะวัด
------------------------------------------
จากวันที่เธอไม่อยู่-บีบอยซ่าส์
ลายมือก็ยังคุ้นอยู่ อ่านดูก็ยังคุ้นตา
ดีใจที่ได้รู้ว่า เจ้าของลายมือคือเธอ
เนิ่นนานเหลือเกิน ที่เราไม่ได้พบเจอ
วันนี้ได้เจออีกครั้ง แค่เพียงจดหมาย
ใจความที่เธอถามไถ่ อ่านไปก็ยังตื้นตัน
เธอยังอ่อนโยนเหมือนเก่า ยังเหมือนที่เคยเป็นมา
เหตุผลมากมาย ที่ทำให้เราร้างลา
และขอให้คืนกลับมา และจำว่าเพื่อนที่ดีที่สุดคือเธอ
แค่รู้ว่าเธอยังห่วง แค่เท่านั้นก็รู้สึกดี
และขอให้เธอโชคดี ฝากดูแลตัวเองเช่นกัน
วันเปลี่ยนและหมุนไป แต่ใจยังเป็นเมื่อวาน
ทุกๆอย่างในทุกวัน ยังเป็นเธอทุกลมหายใจที่เข้าออก
จากวันที่เธอไม่อยู่ ก็ตัวคนเดียวเรื่อยไป
ยังคงไม่ชินเท่าไหร่ ที่ใช้ชีวิตลำพัง
กับความเหงาใจ ก็ยังคงเรียนรู้มัน
และคงต้องมีสักวัน ที่เราต้องเขียนจดหมายไปขอบคุณเธอ
แค่รู้ว่าเธอยังห่วง แค่เท่านั้นก็รู้สึกดี
และขอให้เธอโชคดี ฝากดูแลตัวเองเช่นกัน
วันเปลี่ยนและหมุนไป แต่ใจยังเป็นเมื่อวาน
ทุกๆอย่างในทุกวัน ยังเป็นเธอทุกลมหายใจที่เข้าออก
วันเปลี่ยนและหมุนไป แต่ใจยังเป็นเมื่อวาน
ทุกๆอย่างในทุกวัน ยังมีเธอทุกลมหายใจที่เข้าออก
นานแค่ไหน ไม่ลืมเธอ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
ไม่คิดว่าวันนี้ จะได้นำมาใช้กับเรื่องราวในวันนี้ ..
และมันก็ลงตัวที่สุด .......เพื่อนที่ดีที่สุด...คือเทอ
ตอนนี้หลับตานิ่งๆอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ กับอินเตอร์เน็ทที่ต้องเล่นทุกวัน
นั่งนิ่งๆ อยู่ท่าเดิม ๆ ที่เคยทำจนเป็นชีวิตประจำวัน
ณ ตรงนี้ ที่นี่..... เก้าอี้ ตัวเดิม มันเคยเป็นที่ ที่ทำให้ผมออกไปสู่โลกภายนอก
ได้โดยไม่ต้องขยับลุกเดิน สักก้าว......
ย้อนเวลาไป เมื่อ 3 ปีที่แล้ว..............เทอผู้ซึ่งเป็นคนนิรนามสำหรับชั้น
ที่บังเอินได้เข้ามารู้จักกัน ผ่านหน้าต่าง....อีกฝากฝั่งของสิ่งที่เหนือจินตนาการ
จนวันนี้.....
เวลามันผ่าน มานาน จนชั้นกับเทอ มีความผูกพันกันมากขึ้นจนทุกวันนี้ไม่อาจแยกความรู้สึกว่า...
มันคือรักแบบไหน.......
แต่ที่แน่นอน เราผูกพันกันมาก ...
เพราะเราได้คุยกันทุกวัน ช่วงแรกที่เราได้รู้จักกัน เราคุยกันในเน็ทปรระมาณ 10 ชม. ต่อวัน
ทอสับอีก 2-3 ชม.
ไม่รู้เหมือนกันว่าเรื่องราวอะไรต่อมิอะไร มันมีอะไรให้ ไต่ถาม และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันมากมายขนาดนี้
เราทะเลาะกันบ่อยครั้ง....ด้วยความขี้หึงของเทอ ...ที่มักจะไม่ให้ชั้นไปไหน กับใคร แม้แต่เพื่อนสนิท
เทอกัวเราเล่น msn แล้วเจอคนอื่น
เทอก็จัดการสมัครเมล์ให้ใหม่ โดยที่ชื่อเมล์ มีชื่อกับชั้น เป็นชื่อเมล์
ซึ่งชั้นก็ชอบที่สุด มันทำให้รู้สึกว่า เทอกับชั้น ทั้งโลกนี้มีเพียงเราแค่สองคนที่รัก และสนิทกันที่สุด
ทุกสิ่งที่อย่าง ที่เทอสอน เทอเตือน ทุกวันนี้ ก็ยังได้ยินแต่เสียงของเทอก้องอยู่ในหู
ว่า ...อันนี้อย่าทำ อันนี้ไม่ดี
เทอสอนแม้แต่กระทั่งการคุยกับแม่ ....ทำไมบีไม่พูดกับแม่ให้ดีๆ กว่านี้
อย่าให้ผมได้ยินอีก นะ น้ำเสียงรำคานแม่.....ผมไม่ชอบ
เพราะเทอกับชั้น มีเพียงแม่ คนเดียวเหมือนกัน .....ขาดพ่อด้วยกันทั้งคู่....
และโตมา มีเพียงแม่เลี้ยงมาเท่านั้น....เลยทำให้เราสองคนเข้าใจอะไรกันมากขึ้น
เสมือนเติบโตขึ้นมาด้วยกัน........
การเปลี่ยนแปลงของชีวิตแต่ละครั้ง......เรามักจะไม่กล้าตัดสินใจเอง
เพราะกลัวที่จะไม่ถูกใจเค้า.....เพราะเค้าเป็นคนฉลาด
มักจะมองอะไรออกกว่าเรา ที่เป็นคนใจร้อน.....................
จนทำให้กัวความผิด ถ้าทำอะไรไปโดยพะละกาน
ห้องนอนนี้เป็นห้องที่มีความสุขที่สุด เพราะเป็นห้องแห่งความทรงจำที่ฉันเคยได้พูดคุยกับเทอ
แม้ชั้นจะนั่งอยู่ลำพังในห้องคนเดียวก็ตาม...........
แต่ทำไม เพียงแต่การพิมอักษรผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์....มันทำให้ชั้นรู้สึกอบอุ่น
เสมือนว่าเทออยู่ในชีวิตข้างๆชั้น
เรามักจะตื่น และ ออนเอ็ม พร้อมๆกัน ซึ่งรายชื่อเทอ เรามักจะดูเป็นคนแรก ว่ามาหรือยัง
เรามักจะรอไปนอน พร้อมๆกัน ...
ออกละนะเทอ.....เทอปิดก่อนดิ
......มีเพียงบางครั้ง ที่ให้เค้าออฟ ก่อน แล้วเราก็ยังดูเวปนั่น เวปนี่อยู่ โดยยังไม่ได้ออฟไลน์
ปิ๊ง....เทอก็ออนไลน์มา แล้วก็ด่า.....ทำไมเป็นคนแบบนี้ ไหนบอกจะนอน
ปิดเด่วนี้ ..ถ้าชั้นไม่มาออนดู ว่าเทอยังอยู่ ก็ยังจะคุยกับคนอื่นอยู่ใช่ไหม.....
เทอจำได้ไหม ....ว่าเทอเคยรักชั้นมากมายขนาดไหน........
วันที่เราเลิกกัน เมื่อ 2 ปีที่แล้ว ณ วันสงกาน ที่ 14 เมษายน 2547
วันที่ 15 เมษายน เราทอหาเทอ เพื่อง้อเทอ ว่า บีแค่อยากออกไปเล่นน้ำสงกาน
เท่านั้นเอง ไม่ได้จะหนีเทอไปไหน ไม่ได้จะไป เล่นกับใครๆต่อใคร ที่เทอไม่ชอบ
เทอเคยขอ ว่าไม่ไปได้ไหม ผมไม่เคยไปสักปี
น้ำก็สกปรก บีอยู่บ้านนะ .....แต่วันนั้น บีก็ไม่พบเทอออนไลน์ และ ทอไปก้ไม่ติด
บีก็เลยออกไปเล่นน้ำกับเพื่อน.......ซึ่งเป็นสาเหตุที่เทอหาว่า บีโกหกเทอ และแค่นี้ทำให้ไม่ได้
มาเฉลยตอนหลังเทอบอกว่า เทอไม่สบาย....ไม่ได้รับทอสับ ไม่ได้ไปเล่นน้ำ
แต่บีสันยาไว้แล้ว ทำไมทำไม่ได้...........
........................
บีทอง้อเทอ เทอก็รับสาย เสียงเมาเหล้า.......และร้องไห้
ตะโกนด่าบี มึงหลอกกู ...มึงหลอกกู มึงจำไว้ กูจะบอกแม่เอาตำรวจไปจับมึง...
เทอรู้ไหม ....ใจบีหายแค่ไหน ที่เทอร้องไห้ ...คำพูดของเทอก็เด็ก มากมายเหลือเกิน
ทำให้บีรู้สึกว่า ทำไมตัวเอง ถึงได้ทำร้ายเค้าขนาดนี้
เพียงเพราะบีออกไปเล่นสงกานเท่านั้นเหรอ......แต่เทอบอกว่า เท่านี้ของเทอแต่มันเป็นเรื่องใหญ่สำหรับผม
อย่ามาพูด เพราะแค่นั้น เพราะแค่นี้ เพราะทุกอย่างมันยิ่งใหญ่สำหรับผม
--------------------------------------------
ปีใหม่ 2 ปี ที่ผ่านมา บีก็จะอยู่กับเทอ ที่หน้าจอคอมพิวเตอร์กันสองคน
นับ ตัวเลข เค้าดาวน์กัน ผ่าน หน้าจอ อีกเช่นเคย............ไผ่ปีนี้เป็นปีที่2แล้วนะที่เราเค้าดาวกัน
ปีหน้า เราก็ยังอยู่ด้วยกันใช่ไหมจร่ะ
เป็นคำถามครั้งที่ 2 นับจากปีที่แล้ว ที่ถามเค้า
---------------------------------------------------
เรามักจะมีเรื่องสนุก ๆ ทำด้วยกัน เวลาเบื่อเสมอๆๆ
ตี 1 ตี 2 ก็มักจะเปิดทีวี ดู มิวสิคลูกทุ่ง กัน มีเพลง บ้าบอล ไรไม่รู้ ที่เรามักจะขำกัน
ว่าอีนี่มันตลกดี แต่งเพลงออกมาได้ไง
ชุดแดนเซอร์ก็ไปซื้อชุดลีดฯ มาใส่.....
ไม่ว่าจะช่วง ซีนามิ เราก็จะดูทอทัดอยู่ด้วยกันตลอด...............
ว่าเห้ยเป็นไงแล้ว ตายกี่คนแล้วว
แม้จะกระทั่ง ตึกเวิล์ดเทรดถล่ม....เราก็ยัง เทอๆๆดูทีวีเร็ว ช่องนี้ๆ
มีข่าวพิเศษ เครื่องบินชนตึกเทอ.............
เราก็มักจะรีบเปิดดู และคุยเรื่องราว เรื่องเดียวกันตลอด...................
เสมือนว่าเรา อยู่ด้วยกัน....ในภาพของความเป็นจริง
เราผ่านอะไรกันมามากมาย หลายเหตุการณ์
3 ปี ไม่ใช่เวลาน้อย ๆ ที่จะรู้สึกผูกกัน กับใครได้ ถึงได้ ก็คงจะไม่มีวันเท่าเทอ......
เทอรับรู้ความรู้สึกของชั้น ....ได้มากกว่าแม่ ของชั้นเสียอีก
มากว่าพี่สาวของชั้นเสีย .....เพราะบางเรื่อง มันคุยกับใครไม่ได้...
ก็มีเทอนี่แหละ คอยปลอบโยนและสอนให้ชั้น ใช้ได้ชีวิตดำเนินไปตามทางที่ควนจะเดิน.....
----------------------------------------------------------
เทอเก่งพาสาอังกิดมาก เทอก็มักจะแปลให้บี เวลาที่บีถาม อันนี้แปลว่าไร
เทอๆๆ เพลงนี้ ร้องแบบนี้ .....อ่ะอยากได้ เทอหาให้หน่อย มีไหม
สักพัก เทอก็จะส่งมาให้.....เราไว้ฟัง
เทอๆๆ ทำนี้ให้หน่อย ทำนั่นให้หน่อย.......เทอก็ไม่เคยปติเสดชั้นสักอย่าง
ไอคนใจดีของบี..... ไม่ว่าจะขออะไรเทอก็จะทำให้.......
เพราะเทอคือคนเก่งสำหรับบี ในทุกๆ เรื่อง ๆๆ.....
------------------------------
วันนี้เราต่างคน ต่างเริ่มโตขึ้นมากมายแล้ว
เทอ มีหน้าที่ ที่เทอจะต้องรับผิดชอบแล้ว........และก้าวเดินไปสู่ชีวิตจิงๆของเทอ
ชั้นตั้งตัวไม่ทัน......เพราะชีวิตนี้ทุกวัน มีเทอ แม้จะตื่นตอนไหนก็ยังมีเทอ
ชั้นมักจะทอหาเทอทุกเช้า ปฏิบัติอย่างนี้ สม่ำเสมอมา 3ปี แม้ว่าวันนี้จะเลิกกันแล้วก็ตาม
เพราะชั้นรู้สึก ผูกพันกับเทอเหลือเกิน
ถ้าเทอ อารมดี และว่าง ก็จะคุยเล่นด้วยทุกเช้า ว่าตอนนี้กินหมูปิ้งอยู่ ให้แม่บ้านไปซื้อมา
ชั้นก็ได้แต่ นึกถึงภาพเทอ กำลังกิน ข้าวเหนียวหมูปิ้ง
กับคอยฟังเสียงรอบๆข้าง ของเทอ ว่าเทอทำอะไรอยู่....
เพราะอยากมีส่วนร่วมกับชีวิตประจำวันของเทอ เสียเหลือเกิน
แม้กระทั่งตอนกลางวันทำงานอะไร ไม่เข้าใจ ก็มักจะถามเทอในเอ็มตลอด
ซึ่งเทอก็มักจะหาข้อมูลใหม่ๆที่ชั้นไม่รู้ มาให้ชั้นตลอด
จนชั้นประสบความสำเร็จจนถึงทุกวันนี้.....
---------------------------------------------------------------
เทอรู้ไหม เวลามันผ่านไปเร็วมาก....อยู่ดี ก็ 3 ปี
มันถึงวันนี้แล้วเหรอ ที่เทอจะต้องไปจากฉัน ........
เพราะเทอโตพอที่จะ ต้องมีแฟน เป็นผู้หญิง จริงสักทีใช่ไหม........
และเค้าคนนั้น ก็ห้ามคุยกับชั้นยังงั้นเหรอ
เพียงเพราะเราผูกพันกันมากเกินไป อย่างนั้นเหรอ
วันนี้ บีได้คุยกับเทอเป็นวันสุดท้าย.....ได้อ่านตัวอักษรที่เทอบอกว่าลาก่อน.................
ก็ได้แต่นั่งนิ่งไป.....พร้อมกับทำใจว่าเทอคงไม่ต้องการชั้นอีกแล้ว...ใช่ไหม
เทอบอกว่า ผมวางตัวลำบากไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน
ฝ่ายนั้นก็คอยมาดูทอสับ เช็คเบอร์ มาดูว่าผมคุยเอ็ม กับใคร.....
แม้กระทั่ง ความผูกพันของเรา ก็ยังสู้ความเป็นจริงไม่ได้ บีรู้ดี........
เทอบอกว่า ผมเองก็ผูกพันกับบี เพราะเราอยู่ด้วยกันมานาน
ซึ่งตอนนี้ เราเองก็คิดตรงกัน คือ......
เรารักกันเหมือนพี่น้อง เหมือนยาดสนิทคนนึง ที่อยากรู้ถึงสารทุกข์สุขดิบ
ของเค้าตลอดเวลา
แต่ผม ไม่รู้จะทำยังไง.....สักวันผมก็ต้องแต่งงงาน
ผมไม่อยากให้บีเสียใจ.....
เทอไม่รู้หรอก.....ว่าบีอ่ะ จะไม่เสียใจ....คนที่เห็นคนที่เรารักมีความสุขมากที่สุด
ทำไมเราต้องมานั่งเสียใจ......บีควรที่ใจด้วยซ้ำที่เทอ มีชีวิตปกติและมีความสุขมากมาย
บีใจกว้างพอ ....ที่จะให้เทอได้รับสิ่งนั้น..............
ถ้าถามตามความเป็นจริง .....
บีกัวที่จะเจอเทอจริงๆ ซะด้วยซ้ำ เพราะเราคุยกันมานานเกินไป
.....กัวความรู้สึก ทุกอย่างมันจะเปลี่ยนไป......
อยากให้ความรู้สึกแบบนี้ มันเก็บไว้ และรักษามันให้นานเท่านาน
จนกว่าจะตายกันไปข้างนึง
-------------------------------------------------------
เคยฝันและหวังไว้ว่า................วันนึงที่บีแต่งงาน
และเทอแต่งงานมีลูกแล้ว......เราก็ยังคง ออนเอ็ม คุยกันอยู่
ก็ยังพูดคุยและเล่น กันเหมือนเดิม.....
โดยที่เราสองคน ก็ต่างโตขึ้น....มีชีวิตเป็นของตัวเอง
เทอแก่ขึ้น ทำงานทำการดีขึ้น ....บีก็แก่ขึ้นๆๆ
ซึ่งเทอเองก็เคยบอกว่า
จะถ่ายรูปบีไว้เยอะๆ ๆ แล้วแปะรูปบีไว้ให้เต็มผนังห้อง
เพราะตอนนี้บีน่ารัก วันนึงที่เราสองคนแก่ ผมจะได้จับภาพวันที่เรารู้จักกันใหม่ๆ
และรูปของบีสมัยยังน่ารักๆ ไว้ดูด้วยกัน........
เราจะซื้อคอนโดอยู่ด้วยกัน....และอยู่ด้วยกันสองคน ตลอดไป....
-------------------------------------
เทอรู้ไหม ถึงเป็นเพียงแค่ความฝันของเด็กๆ แต่มันก็ทำให้รู้สึกถึงว่า
ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็ดีซิ......
บีคงมีความสุขมาก ถ้ามีเทออยู่กับบีตลอดเวลา
ลาก่อนนะไผ่ ......ขอให้ไผ่โชคดี....กับชีวิตกับแฟนคนใหม่
บีก็ยังจะอยู่กับภาพเก่าๆ ที่เราเคยมีกัน
ไม่ว่าบีจะมีแฟนคนไหน แฟนทุกคนของบีจะต้องรู้จักไผ่ทุกคน
เพราะเทอคือชีวิตของบี.....
เพราะเทอคือทุกสิ่ง....ที่บีไม่เคยได้รับจากใคร.......
จะเก้บรูปถ่ายของเทอไว้ ......จะเปิดมันดูทุกครั้งที่บีคิดถึงเทอ
เสียงของเทอ บีจะเก็บมันไว้ เพราะมันเป็นสิ่งที่มีค่า
ไม่ว่าเงินมากมายเท่าไหร่ บีก็หามันมาไม่ได้อีกแล้ว
เพราะต่อไปนี้ บีจะไม่มีเทอแล้ว.......เทอก็จะไม่มีบีแล้ว
เราคงไม่ได้ปรึกษาอะไร ต่อมิอะไรอีก
ที่เรามักจะพูดคุยกันเสมอๆๆ เพราะรักของเราไม่ได้รักแบบชู้สาว
มันมากมายเกิน คำๆหนึ่ง ที่จะบันหยัดได้......................................................
รักเทอมากนะ ....บีจะตื่นแล้วลืมตามองโลกต่อไปแบบที่ไม่มีเทอคอยให้คำปรึกษาอีกแล้ว..
ต่อไปจะคิดให้ได้คนเดียว ว่าอะไรดีไม่ดี
จะตั้งใจทำทุกสิ่งให้ไผ่เห็น เมื่อวันนึงเรากลับมาได้คุยกันอีก
ไผ่จะได้ดีใจ ว่าสิ่งที่ไผ่เคยสอนบี อ่ะ ทุกวันนี้บีทำตาม ...
และเชื่อฟังเทอ เสมอมา.......................
จนถึงตอนนี้ รู้สึกว่าอ้างว้างเหลือเกิน ....เหมือนอยู่คนเดียวในโลก
ไม่มีใครเลยเหรอ ที่จะอยู่ข้างๆ บี ได้เท่ากับเทออีกแล้ว....
มันคงต้องใช้เวลาต่อเติมมันใหม่ ให้บีนับ 1ใหม่ใช่ไหมละ
กับใครสักคนที่มันจะ มากมายได้เท่าเทอ
คนเก่งของบีวันนี้ บีไม่มีเทอแล้วนะ...............
บีจะจดจำวันดีๆ ของเราเอาไว้.................ในหัวใจของบีทุกวัน...
จะคิดถึงเทอตลอดไปนะ....จะรักเทอตลอดไป......
ลาก่อน....................เทอ ลาจากทั้งที่ตัดใจจากไม่ได้
แต่วันนี้ คนๆนึงที่บีจะพูดได้เต็มปากว่า...จากหัวใจของบีว่า..............
เพื่อนที่ดีที่สุด.....คือเทอ
นายคุนยะวัด
------------------------------------------
จากวันที่เธอไม่อยู่-บีบอยซ่าส์
ลายมือก็ยังคุ้นอยู่ อ่านดูก็ยังคุ้นตา
ดีใจที่ได้รู้ว่า เจ้าของลายมือคือเธอ
เนิ่นนานเหลือเกิน ที่เราไม่ได้พบเจอ
วันนี้ได้เจออีกครั้ง แค่เพียงจดหมาย
ใจความที่เธอถามไถ่ อ่านไปก็ยังตื้นตัน
เธอยังอ่อนโยนเหมือนเก่า ยังเหมือนที่เคยเป็นมา
เหตุผลมากมาย ที่ทำให้เราร้างลา
และขอให้คืนกลับมา และจำว่าเพื่อนที่ดีที่สุดคือเธอ
แค่รู้ว่าเธอยังห่วง แค่เท่านั้นก็รู้สึกดี
และขอให้เธอโชคดี ฝากดูแลตัวเองเช่นกัน
วันเปลี่ยนและหมุนไป แต่ใจยังเป็นเมื่อวาน
ทุกๆอย่างในทุกวัน ยังเป็นเธอทุกลมหายใจที่เข้าออก
จากวันที่เธอไม่อยู่ ก็ตัวคนเดียวเรื่อยไป
ยังคงไม่ชินเท่าไหร่ ที่ใช้ชีวิตลำพัง
กับความเหงาใจ ก็ยังคงเรียนรู้มัน
และคงต้องมีสักวัน ที่เราต้องเขียนจดหมายไปขอบคุณเธอ
แค่รู้ว่าเธอยังห่วง แค่เท่านั้นก็รู้สึกดี
และขอให้เธอโชคดี ฝากดูแลตัวเองเช่นกัน
วันเปลี่ยนและหมุนไป แต่ใจยังเป็นเมื่อวาน
ทุกๆอย่างในทุกวัน ยังเป็นเธอทุกลมหายใจที่เข้าออก
วันเปลี่ยนและหมุนไป แต่ใจยังเป็นเมื่อวาน
ทุกๆอย่างในทุกวัน ยังมีเธอทุกลมหายใจที่เข้าออก
นานแค่ไหน ไม่ลืมเธอ
-------------------------------------------------------------------------------------------------------