Storythai

สองรุปแรกก้องบีบอยเอง 7710

อันนี้ก้อง 3230 มั้งของไฟ



อันนี้ก้องเค้กกี้....

.................................................................





จากฟากฟ้า เมื่อวันเวลาที่ 5 ตุลาคม ปีพ.ศ.ไทย 2546   >>>>3  ปีที่แล้ว





ถ้าชั้นเป็นกามเทพที่มองอยู่บนฟากฟ้า   ตอนนี้ก็กำลังจะจับคู่ให้คู่นึงได้รู้จักกัน......
กำหนดให้รู้จักกัน ผ่านอินเตอร์เน็ท  ....ในโปรแกรมคุยกันชื่อว่า เอ็ม เอส เอ็น ..



โดยกำหนดพฤติกรรมดังนี้





ให้คนชื่อไผ่..........เข้าไปทักก่อน......
แล้ว...................ให้คนที่ชื่อบีบอย.....รู้สึกถูกชะตาด้วย...



ตรึง ตรุ๊ง ตรึง...เสียงเอ็นเอสเอ็นดังขึ้น

....ดีครับ ใครครับ ชื่อไรครับ....        >>ไผ่
....ชื่อบี.???                                      
....นายอ่ะชื่อไร แล้วแอดมาจากไหน  >>บีบอย


ไม่รู้เหมือนกันก็มีเอ็มอยู่ในลิสต์อยู่แล้วเลยลองทักดู  >>ไผ่
..เอ้านั่นดี นายแหละแอดเรา เราไม่เคยคแอดใครจำได้    >>บีบอย



ไม่จิงผมก็ไม่เคยแอดใครเหมือนกัน    >>ไผ่
เอ้าไรว่ะ ไม่มีใครแอดใครแล้วจะคุยกันได้ไง นายนั่นแหละ    >>บีบอย




.......เริ่มเปิดบทสนทนาด้วยการ...
เถียงกันก่อนว่าใครแอดใครแต่ก็ทำไปด้วยความสนุกและอมยิ้มอยู่ตลอดเวลา



--------------------------------------------------------

วันต่อมา.....................



ดีครับ >>ไผ่
อืม ดีๆ ว่าไงน้า นายชื่อไรนะ >>บีบอย (ไม่เคยจำชื่อใครได้สักที)
ไผ่นายอายุเท่าไหร่เหรอ  >>บีบอย

18 เรียนอยู่ชม. >>ไผ่
จิงเหรอ  ว้าวๆๆ งั้นจีบนะ มีแฟนโตกว่าได้ป่าว >>บีบอย  
(แล้วก็เริ่มหน้าม่อ...ทันทีฮ่าๆ)


ไม่รุ  ...แต่ผมชอบคนโตกว่านะ  พี่บีมีรูปป่ะครับ  >>ไผ่
มีๆ  เด๋วนะ เอาเวปให้  >>บีบอย (ส่งเวปเจ๊าะแจ๊ะให้ 3ปีที่แล้วกำลังฮิต)


-------------------------------------------------------



วันต่อมา...


ไผ่ๆ ๆๆ บีซื้อก้องมาเว้ย..นี่ๆ จากมาบุนครอง 1500
ถูกหรือแพงไม่รู้ แต่สวยดี >>บีบอย


แพงๆๆ พี่ เค้าซื้อกันแค่ 500-800 เอง >>ไผ่
เอ้าซวยเลยกรู  ทำไมไม่บอกก่อนฟร่ะ >>บีบอย
จะรู้แม่ะ ??? สมน้ำหน้า  >>ไผ่


กดรับนะ >>บีบอย
เคๆ เห็นแล้วๆๆ น่ารักจัง : ) >>ไผ่


................................................................


3 วันแรกที่คุยกัน ....ให้เริ่มต้นแสดงพฤติกรรมดังนี้.......
แล้วให้ทั้งสองคนสานความสัมพันธ์ไปเรื่อยๆ


โดยกำหนดให้  บีบอย ทำงานอยู่ที่หน้าจอคอมและออนเอ็มเอสเอ็มตลอด
กำหนดให้ ไผ่  เล่นคอมพิวเตอร์ออนไลน์ตลอดเวลา.........

กระทั่งทั้งคู่ได้เริ่มรู้สึกดีๆ ต่อกัน เพิ่มความห่วงใยให้กัน  .....แม้กระทั่งเรื่องชีวิตประจำวัน......
และคบหากันเป็นแฟนในที่สุด




ข้อแม้...ของการกำหนดพฤติกรรมในครั้งนี้คือ..........

1.ทั้งสองคนจะต้องไม่ได้เจอหน้ากัน.......
2.ทั้งสองคนจะไม่ได้ คบหากัน ด้วยเปรียบเสมือนคู่รักทั่วไป
3.ให้ทั้งสองคน  รู้สึก รักกันมากมาย  เพียงแค่...อยู่ในอินเตอร์เน็ทเท่านั้น





เสดสิ้น ภารกิจ กามเทพ
----------------------------------------------------------------------------





ถ้าข้อความข้างต้น เป็นความจิง.....
บีกับไผ่ก็คงถูกกำหนดพฤติกรรมด้วยชะตาที่ไม่มีใครมองเห็นใช่ไหมล่ะ





เพราะตราบตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้ ........ผ่านมา 3 ปี ขึ้นปีที่ 4แล้ว  
บีก็ยังไม่ได้เคยเจอไผ่เลยสักครั้ง......บีว่ามันคงถูกกำหนดมาแล้วละ....
ให้ชะตากรรมมันเป็นแบบนั้น






แต่ว่ามันไม่ใช่เหตุผลที่บีจะเลิกรักไผ่ได้เลย......เพราะไผ่กับบีก็ยังอยู่ด้วยกัน..
แม้ว่าจะไม่เคยได้พบหน้ากันเลย  ....แต่บีก็รู้สึกว่า  บีได้อยู่กับเทอ ตลอดเวลา





เพราะว่า เวลาบีมีปัญหาอะไร ...ก็ได้เทอนั่นแหละที่คอยปลอบโยน
คอยสอน...คอยทำให้ทุกอย่างมันคลี่คลาย
จิงอยู่....บางทีเทออาจจะไม่ได้รู้สึกอะไรมากกับสิ่งที่เทอทำลงไป






แต่กับคนที่เค้ารักอ่ะน้า.......เวลาคนที่เค้ารักทำไรให้นิดๆหน่อย ๆทุกสิ่งทุกอย่าง
ก็เป็นปลื้มไปหมดแล้ว
บอกได้เลยว่า.....ทุกวันนี้โชคดีจิงๆ ที่มีเทอ





เทอทำให้ชีวิตบีก้าวหน้า....บีรู้สึกอย่างนั้น  ....
เทอทำให้บีได้รู้อะไรใหม่ๆ ...ในสิ่งที่บีไม่เคยรู้  จากการพูดคุยของเทอ....





บีได้รับความห่วงใย  ได้รับความสุข........ได้รับความอบอุ่น ก็จากเทอ........
เพียงแค่เทอ รับทอสับบี.............ด่าบี......อะไรก้ได้....
เพียงแค่ได้ยินเสียงเทอ...



บีก็รู้สึกว่า ดีแล้ว....รู้สึกว่า เราสนิทกับต่างหากที่เราได้ด่ากัน
เล่นกัน ไม่ต้องมาเสแสร้งพฤติกรรมใส่กัน





...............................ที่จิงเราคบกันได้แค่ปีเดียว....
คือปี46ถึง47 นั่นแหละ.................................
อีก 2 ปีที่เหลือ คือเราเหลือสิ่งดีๆให้แก่กัน............
เรามีความห่วงใยให้แก่กัน.......




เพราะความรักไม่จำเป็นต้องจบลงด้วยการได้กินอยู่ด้วยกัน..........ใช่ไหมละ
บีพอใจกับการได้คุยกับเทอแบบนี้.............ไปตราบนานเท่านาน




ไผ่เคยถามบีว่า......บี เราจะคุยกันแบบนี้ไปจนแก่เฒ่าเลยไหม......
เป็นพี่น้องกันแบบนี้ไปตลอดชีวิตเลยไหม


แน่นอนซิไผ่    เทอคือทุกสิ่งของบีนะ ..
เทอไม่รู้หรอกว่าบีรักเทอแค่ไหน....
แม้ว่าบีจะเลิกกับเทอ.....ผ่านมาแสนนานแล้ว......
แต่วันทุกวันนี้เทอก็ยังคงเป็นที่ 1 ของบี เสมอ




เป็น ไอดอล ในดวงใจของบีอยู่ตลอดเวลา..........
มันไม่เคยมีใครมาแทนที่เทอได้เลย
.....................แต่รักของบี  มันแตกต่างกับรักของเทอ........
ที่ตอนนี้เทอให้เค้าคนนั้น.....





เทอมีแฟนใหม่แล้ว....ซึ่งบีก็ไม่รู้ว่าคือใคร.....แต่ไผ่มีความสุขก็ดีแล้ว..........
เพราะบีไม่เคยคิดจะได้ความสุข ..ไปมากกว่านี้อีกแล้ว





บางที ถ้าเราอาจไปเจอกัน........ได้พบกัน.........
ทุกสิ่งอาจจะเปลี่ยนแปลงไปหมดเลยก็ได้

3 ปีที่ผ่าน  4 ปีที่ขึ้นใหม่มันอาจจะทลายหายไปหมด..... 
ด้วยเพราะไม่รู้อะไรเหมือนกัน





..........................................................



เวลา 3 ปีที่ผ่านมา  บีมีความสุขมากมาย ที่ได้รู้จักเทอ ได้คุยกับเทอ
ได้เล่นกับเทอได้ทะเลาะกัน    ร้องไห้..........ได้ยิ้มด้วยกัน.........




เทอจำไอหม่องได้ไหม.........ที่เราชอบไปแกล้งด่ามัน........
เทอจำได้ไหม ที่เราเล่น  หลอกคน.....มาประชุมคุยแกล้งกัน...........
เพราะว่าเราไม่มีไรทำ
เทอจำได้ไหม........เราบ้าถ่ายรูปกัน เทอเป็นคนสอนบีโพสท่า  
จนติดมาถึงทุกวันนี้


มันมากมายเกินกว่าเราจะมารำลึกกันเนาะ................





มันเขียนออกมาเป็นตัวอักษรให้เทออ่านไม่ได้หรอก........เพราะมันคือหัวใจบี
ที่บีรักเทอมากกว่า.........................





ทุกๆสิ่ง  ที่เทอเคยได้.....และรู้สึกกับเทอ.......ทุกวันนี้ เทอก็ยังได้อยู่นะ
ไม่มีใครได้มันไปหรอก.............





แล้วปีหน้า.......บีก็จะมาบอกไผ่ว่า  ......ขึ้นปีที่ 5แล้วนะที่เราคบกัน 
เราคบกันมาได้ 4ปีแล้วนะ
รักเทอมากไผ่............รักเทอที่สุด...........




เพราะว่าการรักกันเนี่ย 
ไม่เห็นต้องจำกัดด้วยคำว่า ต้องเป็นแฟนกันนี่เนาะ
-------------------------------------------------------------------------