Storythai

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

สงวนสิทธิ์สำหัรบเจ้าของบทความเท่านั้น

네 곁에 숨쉴 수 있다면 (White lies...)
เน กยอเท ซุมซวิน ซู อิสดามยอน (คำโกหกสีขาว)
Lyrics, Composed by Xiah Junsu
Arranged by 이윤재

.............................................

เคยลองถามใจตัวเองบ้างหรือเปล่า.....
ระหว่าง.....หัวใจของเทอ  หัวใจของชั้น ....และระหว่างความรักของเรา...



สิ่งที่กำลังยื้อแย่งหรือดิ้นรนเพื่ออะไรสักอย่าง....กำลังทำเพื่ออะไร
รู้สึกยังไง   เหนื่อยแค่ไหนกับการ.....ต้องสอบสวน และคอยตรวจตราความคิด


ลำดับเหตุกาน ย้อนและหลังอยู่ตลอดเวลา.....
เพื่อเพียง    เพียงเพราะ...อยากอ่านใจใครบางคน....ที่เราไม่อาจคาดเดา
สาเหตุ และที่มา ของคำว่ารักได้.........




วันนี้ รู้สึกเหนื่อยเพียงไรกับการต่อสู้ สิ่งที่ไม่รู้ว่าจิงหรือเท็จ..
หรือแม้กระทั่ง ยังไม่รู้ใจตัวเองด้วยซ้ำ.....ว่านั่นใช่ความรักหรือเปล่า.......




หรือเพียงแค่คิดไปเอง .... ว่านั่นอาจจะ...อาจจะนะ..คือความสูญเสีย..
นั่นคือสิ่งที่เสียดาย......................ใช่ไหม




แต่ว่า...คำว่าเสียดาย  ..ลองนั่งจับเข่าคุยกับตัวเองดูซิว่าการเสียดายเนี่ย
เสียดายอะไร   ...เสียดายความดี....เสียดายความน่าจะเป็นไปได้ที่เราจะคบกัน
หรือเสียดาย หน้าตา อันดูมีค่าของเค้า....หรือเสียดาย..อะไร....




หาคำตอบของตัวเองให้ได้ก่อนดีไหมว่า...คบกับเค้าคนนั้นเพราะอะไร
เพื่ออะไร   เพื่อค้นหาใจตัวเองที่รู้สึกว่ารัก ...แล้วลองนั่งค้นใจตัวเองที่รู้สึกว่ารักอีกรอบ
ว่านั่นคือความรักหรือเปล่า ... คุ้มรึป่าว กับสิ่งที่ได้ทุ่มเทลงไป




ลองคิดเล่นๆ   หากว่า...วันนี้ไม่มีเทอ...จะรู้สึกอย่างไร

สบายใจขึ้นที่ไม่ต้องมานั่งเฝ้าคอยตามการกระทำของเทอ
ที่ไม่รู้ว่าจะโกหกชั้นอีกเมื่อไหร่



หรือ...............


รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างขาดหายไปในชีวิต...มากน้อยขนาดไหน....
ทำให้ดำเนินชีวิตในการดำรงชีวิตไม่ได้เลย

ท้อแท้ ทรมานกับการถูกยึดติดที่ กลไกของจิตใจที่เราพยายามสร้างให้มันยึดติด..
ไปเองหรือไม่......


ทั้งที่จริง  ก่อนหน้าเพียงพบเทอ  ชั้นก็ยังอยู่ของชั้น เทอก็ยังอยู่ของเทอ
ไม่มีคำว่า ยึดติด ขาดหาย  ผูกพัน ต่อสิ่งใดๆ........




นั่นคือ ความรักแบบถูกกลไกทางจิตใจล่อหลอก ให้ถูกยึดติดโดยแท้ที่จิง
หัวใจไม่ได้อาจจะแม้เพียง   ..ร่ำร้องหัวใจกับการตอบแทนความรัก
ที่จะมีให้ชั้นก็ได้ด้วยซ้ำไป.....................................




เพราะหลายคน   เลือกจะรักที่ไม่มีเหตุผล
เหตุผล    ....บ้าบอ  คือชั้นรักเทอ    และ วันนึง เพียงแค่เทอเคยบอกรักชั้น....


ความรัก....ความใคร่....ไม่ใช่ตัวกำหนดรูปแบบที่จะต้องผลลัพธ์ออกมาเป็นคู่
คือ เทอและชั้น ต้องคู่กัน





ความรักมันไม่มีคำตอบใด ๆ ในทางที่มันจะต้องเลือก
ไม่มีการเทอมาก่อน  ชั้นมาหลัง  ชั้นรู้จักคนนี้ก่อน  แต่เทอรู้จักคนนี้ทีหลัง.....
ทุกคนมีสิดที่จะเลือกความรักในตัวมันเอง.....



ถ้า เพียงแค่มันไม่รู้สึก เป็นจิ๊กซอว์ที่ต่อลงตัวด้วยแล้ว ก็เปลี่ยนตัวเลือกซิ....
ง่าย ๆ  ก็เปลี่ยนตัวเลือกที่จะรัก ....ให้มันลงตัวด้วยกัน  ออกมาเป็นภาพที่สวยงาม

เป็นภาพที่เราร่วมประกอบสร้างขึ้นมาด้วยกัน......
หรือจะยอมเป็น ความรักที่มีจิ๊กซอว์......แบบปลอมๆ เพียงภาพภายนอกที่ดูเหมือนว่า
สวยงาม  ....  แต่ภายในนั่นแล้ว แต่เป็นสิ่งที่ หลอกตัวเองทั้งสิ้น......


หากได้คำตอบ กับตัวเองว่า ......รู้สึกโล่งใจจัง ที่วันนี้จะไม่มีเทออีกแล้ว..
ต่อไปจะไม่ต้องรู้สึกเหนื่อยกับการ ตามหาหัวใจของเทอ ให้มารวมกับหัวใจชั้น
นั่นแหละ  คือ สัจธรรม ..กับการเรียนรู้ได้เลย ว่า  
ยังหรอก ....คนๆนั้นยังไม่ใช่คนที่หลอมรวมเป็นหนึ่งได้




........เพราะ...ทันทีที่ได้รู้สึกถึง แวปปปปเข้ามาในสมองว่า
จบสักทีก็ดีเหมือนกัน.......จะได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ที่เคยเน่าๆเซรงเคร็งกับคนหลอกลวง
เช่นเทอ นั่นแหละ....เชื่อใจได้เลยว่าชีวิตใหม่ที่มีต่อมา


คือบรรลุได้แล้วกับการเข้าใจความรัก...เพราะมันเป็นเพียงการบ้านบทหนึ่งที่ต้องเรียนรู้
เป็นทักษะ  ที่เทอเอง เลือก..และยอมมาเป็นทักษะในการเรียนรู้ของชั้น....

กับคำว่า  " รัก "



เคยตอบตัวเองได้หลายหนแล้วล่ะ  ...ว่า...ความรักไม่มีตัวตนที่เป็นรูปธรรม
มันเป็นเปรียบเสมือนมีคุณสมบัติ เหมือนน้ำ....ที่เป็นของเหลว



เมื่อมันไปถูกอยู่ในภาชนะแบบไหน...มันก็มักจะแปรเปลี่ยนไปตามภาชนะแบบนั้น
ใช่ไหมละ.....



ใจคน...ก็เหมือนกับน้ำนั่นแหละ   มันก็แปรเปลี่ยนไปกับสิ่งรอบด้าน..
กับภาชนะที่เทออาจจะมีสิ่งใหม่ๆเข้ามา เรื่อยๆ.....ใจเทอก็แปรเปลี่ยนไปเรื่อยๆ

โดยที่ไม่มีวันคงที่อยู่กับชั้น ตลอด เวลา เหมือนที่ชั้นตั้งใจจะหยุดอยู่กับเทอ..
เพราะเทอคือคนที่ชั้นจะปกป้องด้วยชีวิตด้วยซ้ำไป......



แต่คำนิยามก็คือคำนิยาม....ความแน่นอนก็คือความไม่แน่นอน
ตราบใด ที่เนบิวล่า ในห้วง ซ้อนของเนบิวล่า.....ยังไม่ถูกค้นพบทั้งหมด...



ใจคนก็คือใจคน....ที่ไม่สามารถยากแท้หยั่งถึง......
..............





รู้ไหมว่ากว่าความเป็นมาของพุทธกาล หรือคริสจักรจะก่อเกิดขึ้นได้.......
ถูกทำลาย และมีอุปสรรค กับใจมนุดได้แค่ไหน





...เราหรือคือมนุดตัวเล็กๆ  ที่ยังไม่มีแม้แต่อาณาจักรในจิตใจที่สามารถสร้างขอบเขต
ให้ถูกกำหนดขึ้นได้..........ก็เท่ากับความผันแปรต่อจิตใจมันถูกกบถต่อความภักดี..
ที่ถูกหมายปองไว้แต่ทีแรกนั่นแหละ




ใจมันกำหนดรูปแบบแผน กับการสร้างฝันไปเพียงเท่านั้นเอง
ส่วนลึก...น่าจะรู้กันอยู่แล้ว เพียงถ้าไม่โง่ หรือสมองฝ่อมากเกินค้นพบ




...น่าจะมีบทอื่นๆ ที่ไม่ต้องไปฝากชีวิตให้กับคนๆนึงที่ไม่ได้มีแม้แต่สายเลือด
หรือความผูกพันด้วยวิญญาณที่หลอกตัวเองว่าน่าจะมีตลอดมา



...
ทุกสรรพสิ่งในโลก.........มันคือการเน่าเปื่อยผุพัง  อย่างที่รู้กันอยู่นั่นแหละ
แม้ไม่แต่พลาสติควิทยาศาสตร์ที่ถูกผลิตออกมา....ก็ยังมีขอบเขตของการมีชีวิตอยู่ของมัน
อาจจะเนิ่นนาน หลายร้อยปีกว่าที่มันจะถูกทำลายได้ แล้วมันถูกทำลายไหมละ
ก็ตายเหมือนกัน


แต่สิ่งสังเคราะห์..ก็คือสิ่งสังเคราะห์ 



ใจคนก็ถูกสังเคราะห์.....สังเคราะห์ด้วย สิ่งหลอกลวง  สังเคราะห์ด้วยวาจา 
สังเคราะห์ด้วยท่าทางและกริยา...ที่เรามักจะถูกใจด้านมืดหลอกว่า เค้าดีเสียเหลือเกิน.....
นั่นน่ะ  มันคือใจด้านมืด .....มันคือสิ่งชั่วร้ายที่จะทำให้เจ็บปวดในภายหลัง..ต่างหาก




หากเป็นใจด้านสว่าง...มันจะมีคำเตือนให้เสมอว่านี่คือสิ่งที่ฉลาดแล้วหรือ
มันคุ้มค่ากันหรือ กับสิ่งที่ให้ไปแล้วได้รับ ...คือความท้อแท้ และไม่สบายใจกลับมา




หากมีสติ.....รู้ว่ารักคือความเจ็บปวด...เลือกที่จะถอยก็ได้นะ
หากมีสามัญสำนึก...ก็รู้ซะว่า เราทำเพื่อเทอได้ขนาดไหนไปมากน้อยแล้วเพียงไร....



แต่นั่นก็แหละใจคน ...จะไปเอามาตราส่วนอะไรมาคำนึงถึงได้
....1+1ก็ยังไม่เท่ากับ2 .... ก็ได้ใช่ไหมละ


..

ตราบใดที่ยังมีสมองสั่งการด้วยสติ...ก็จงรู้ไว้ซะว่าความรักมันมีในโลก
มันมีแน่ๆนั่นแหละ....แต่มันมีเฉพาะแค่บางส่วนเท่านั้น



มันไม่ได้ถูกค้นพบกันง่ายๆ ....เหมือนที่ใจเราคิดว่าเราค้นพบมันแล้ว....
สิ่งที่ตอนนี้ ตอนนั้น ตอนโน้นกำลังเจอ...คือการบ้านกับทักษะที่จะเรียนรู้ต่างหาก




เรียนรู้ไปเรื่อยๆดีกว่า.....เพราะมันคือบทเรียนที่จะต้องค้นหาคำตอบไปตลอดชีวิต
หากใจมันยังต้องการ....ความรู้สึกดีๆกับคนบนโลกนี่อยู่ก็ค้นหากันไป
...




ไม่มีอะไรได้มาโดยง่ายดาย...และไม่ควนเสียอะไรไปง่ายดายอีกเช่นกัน....
กับเข้าที่เข้ามา หากดูแลเราโดยดีแล้ว...




น่าจะค้นหา   คำตอบให้กับใจตัวเองได้แล้วนะว่า...
เลือกคนที่จะรัก ....หาความสุขให้กับตัวเอง
หรือ....เลือกที่จะรักคนที่เข้ามาดูแลชีวิตเรา
.....................................................................................



สุดท้ายของปฐมบทแห่งสงครามความรู้สึกที่ก่อกวนในหัวใจอยู่ตลอดเวลา
คือ.....ปฐมบทแห่งการเริ่มต้นชีวิตที่ยังไม่ต้องไปเอาแน่นอนไรกับชีวิตมนุดทำมาดาหรอก


คนทำมาดาคือคนทำมาดา ที่ไม่ทำมาดา  เพราะคนไม่ทำมาดา ก็คือคนไม่ทำมาดา
มันก็บ่งบอกได้ชัดเจนทันทีเลยว่า.....มันไม่มีไรตายตัว....




" ความรักของชั้นไม่ใช่บะหมี่ซองที่จะสุกทันที่ภายใน 3 นาทีทันทีที่เทอเอาน้ำร้อนใส่ลงไป"




ชั้นจะไม่ยอมให้ตัวของชั้น ..แปดเปื้อนเหมือนกับตัวเทอเป็นน้ำร้อนที่สกปรก
แม้จะเอามาต้มชั้นจนสุก แต่มันก็กินไม่ได้อยู่ดี เพราะเทอมันสกปรก.....เกินที่จะกินลงได้
---------------------------------------------------------------------
เน โม ดึล กอล ดัง ชิน เก โบ ยอ จุล เก โย อี เจ กอท ซุม กยอ อน เน ซา รัง งึล

[ชางมิน] ออล มา นา ฮึล ลอท นี เฮง บก เฮท ดอน นอ วา ฮัม เก ฮัน ชี กัน ดึล

อี เจ นึน ตอ นา บล ซู ออป ซึล เทน เด ฮัน ออป ชี ยอ ลิน นอล ดู โก

[จุนซู] นอล โบ มยอน อุซ ซอ ยา ฮา นึน เด ฮวัน ฮัน มี โซ รึล โบ ยอ ยา ฮา นึน เด
จา ตู เน เซง กัก เก นุน มู ลี นา

[ยูโน] อี เจน อิท ชอ ยา ฮา นึน เด กี ออก โซ เก จิ วอ ยา ฮา นึน เด อี เจน นอล ตอ นา กา

[แจจุง] ทัน ฮัน บอน มัน นัล ซู อิท ดา มยอน คือ เด นัล บา ลา บุล ซู อิท ดา มยอน

[ยูชอน] อี เซ ซัง นา ออป ซอ โด นอ มา นึน เฮง บก ฮา กิ รึล บา รัล เก

อุล จี มา เจ บัล อุล จี มา ดัก กา จุล ซู กา ออป จา นา

[ยูโน] นอล บุล กา บวา นอ มู ดู รยอ วอ เน มา มี ทอ อุก ซึล พอ จิล กา บวา นา นอล
ดู โก ตอ นา ยา ฮา นึน เด

[แจจุง] ซา รัง ฮัน ดัน ฮือ นัน มัล โจ ชา อี เจ กอท มัล ฮา จี มท เฮท นึน เด นอล ซา รัง ฮัน ดา โก

[จุนซู] ดัน ฮัน บอน มัน นาล ซู อิซ ดา มยอน คือ เด นัล บา ลา บล ซู อิท ดา มยอน

เน โม ดึน กอล ทัง ชิน เก โบ ยอ จุล เก โย อี เจ กอท ซุม กยอ อน เน ซา รัง งึล...

[ชางมิน] นา ตอ นัล เก นอ ออป นึน มอน โก ซึ โร อี เด โร นอล เน อา เน จิ วอ กัล เก

[ยูชอน] ชี กา นี ฮึล ลอ นอล บล ซู อิท ดา มยอน จอง มัล ดัน ฮา รุ มัน นี รา โด
นอล มัน จิล ซู อิท ดา มยอน

[แจจุง] ยอง วอน ฮี ตอ นา จี อัน ฮึล กอ ยา นู กู โบ นา ดอ ซา รัง ฮัน คือ เดล...

[จุนซู] เ น กยอ เท ซุม ชวี ซู อิท ดา มยอน...


เวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้วกับความทรงจำแห่งความสุขของพวกเรา (ทั้งสอง)
ผมไม่กล้าแม้จะหนีออกไปจากที่นี่ ไม่อยากจากความอ่อนโยนของคุณ

ผมอยากจะหัวเราะต่อหน้าของคุณ อยากจะให้คุณเห็นรอยยิ้มอันสดใสของผม
แต่เมื่อผมคิดถึงคุณก็เหมือนน้ำตาจะปริ่มล้นออกมา

ตอนนี้ผมลืมคุณได้แล้ว ผมลบความทรงจำเกี่ยวกับเราทั้งสอง แล้วผมก็จะเดินจากไป

ถ้าผมได้พบคุณอีกแค่เพียงครั้ง ถ้าคุณมองเห็นผม

ผมจะบอกคุณทุกสิ่งทุกอย่าง... ทุกๆความรักที่ผมได้แอบซ่อนเอาไว้

แม้ว่าผมอาจจะไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้อีกแล้ว ผมก็ยังหวังให้คุณมีแต่ความสุข
อย่าร้องไห้... ได้โปรดอย่าร้องไห้เลยนะ เพราะเพียงแค่ผมจะซับน้ำตาของคุณ ผมยังทำไม่ได้

ผมกลัวว่า หากผมยังคงพบคุณอยู่แบบนี้ หัวใจของผมคงจะต้องยิ่งเจ็บปวด
ผมถึงจะต้องจากคุณไปเสียตั้งแต่ตอนนี้

แม้แต่คำธรรมดาๆอย่าง ผมรักคุณ จนกระทั่งตอนนี้ผมก็ยังไม่อาจพูดออกมาว่า ผมรักคุณ
ถ้าผมได้พบคุณอีกแค่เพียงครั้ง ถ้าคุณมองเห็นผม
ผมจะบอกคุณทุกสิ่งทุกอย่าง... ทุกๆความรักที่ผมได้แอบซ่อนเอาไว้

ผมจะต้องไปแล้ว ไปในที่ที่คุณไม่มีวันรู้จัก ไม่มีวันหาเจอ...
ถ้าเป็นแบบนี้ผมก็จะสามารถลบคุณออก(จากใจ)ไปได้

ผมจะไม่ยอมสูญเสียความรักของผมที่มีต่อคุณ เพราะความรักนี้มันสำคัญกว่าสิ่งใดในโลกนี้ 
แค่เพียงผมได้หายใจ (ใช้ชีวิต) อยู่ข้างๆคุณ
เวลาล่วงผ่านไป... ถ้าผมได้พบคุณ... ถ้าผมได้สัมผัสคุณแค่เพียงวันเดียว...
--------------------------------- 
P.s.ยังคืนคอมเม้นทั้ง 800 กว่าเม้นให้ไม่ได้
เนื่องจาก หน้าที่แล้ว เม้นกัน ซะไดหน้านั้นล่มไปเลย คร้าบ

ขอบคุน น้องๆ มากมายฮะ ที่มาเม้นให้กันขนาดนี้.....
แจ้งทางสตอรี่ไปแล้ว ให้กู้คืนมาให้หน่อย .....คงเสดวันพุธ
เพราะเค้าหยุดวันพ่อ.... แล้วจะมาคืนให้ทุกเม้นนะครับ

....บีบอยไม่มีโกงครับผม..แต่ช้าหน่อย ฮ่าๆ




ใครยางไม่ได้ดู balloons --tvxq เชินเลยคร้าบ