||BeE-BoY-Za||
ฉันไม่เคยลืม...
"อย่าเถียงกัน ผมเป็นผู้ชายครับ เหอๆ"
ไม่ต้องตกใจ ถ้าเพลง "เธอจะลืมไหม" มันแปลกๆ
เพราะ บีบอย ร้องเอง ฮ่าๆ
"เธอจะลืมไหม V.บีบอยซ่าส์"
เซ็ทนี้ ถ่ายเสาร์ที่แล้วก้องเค้กแม่งถ่ายมาได้ใจ ชอบชิบ
ถ่ายออกมาแล้วรู้สึกว่า อยากเป็นคนในรูปจัง เอ๊ะยังไง..เหอๆ
เนื่องจากเค้ก เอาที่ดัดลอนๆไฟฟ้ามาลืมที่บ้าน อันละ 90 ต่อเหลือ 70
แล้วจะพังแหร่มิพังแหร่.....เลยเอามาลองดัดๆลอนๆ เล่นคนเดียว ปรากดว่า
ชอบมาก....ฮ่าๆ อยากหัวหยิกมานานแล้ว แบบไม่ต้องใส่มูทใส่เจลไร
เพราะไม่ชอบมีไรอยู่บนหัวเหนียวๆ..... ช่วงนี้ คนแถวบ้านพี่บีเลยบ้าหัวหยิกตาม
ฮ่าๆ เอาไปแพร่เชื้อ เพื่อน ๆพี่บีเลยมาพากานให้พี่บีทำหัวลอนๆให้ 55+
ฉันไม่เคยลืม...
................................................................
"เทอคือ หิมะที่ฟ้าประทานมาให้ เย็นเยือกแข็งจับใจ แล้วละลายหายไปคามือ"
ถ้านับตั้งแต่วันนั้น วันที่ชั้นแยกจากเทอมาโดยที่หัวใจของชั้นยังอยู่กับตัวเทอนั้น
มันคงเป็นเวลาเกือบปีแล้วล่ะ......ไอตัวดี อีกประมาณแค่ เดือนหรือสองเดือน
ก็จะครบรอบวันที่เราคุยกันวันแรก
ใครเค้าว่าคนเรามันมีเวลามันช่างยาวนานนัก.......ไม่จิงเลย
ความสุขที่ชั้นได้รับ จากความทรงจำดีๆของเทอที่ให้มา
มันสั้นและรวดเร็วเหลือเกิน
จะคิดในแง่แบบไหนดี....แง่ดี หรือ แง่ร้าย.....
ถ้าคิดในแง่ดี.....ชั้นได้ใช้เวลาอันรวดเร็วตัดสินใจคบเทอไป
ได้รับความสุขที่เทอให้มาอย่างเต็มเปี่ยม....
แต่......................
ชั้นได้ใช้ ความสุข ที่มันมีลิมิต หรือ คงเกินจำกัดมันหมดแล้ว.....
เทอเลยต้องไป....
ถ้าคิดในแง่ร้าย....ชั้นไม่น่ารีบร้อนตัดสินใจในการคบกับเทอ
ยังไม่ทันไรเลย ก็มอบหัวใจมอบความรัก
มอบเวลา มอบทุกๆสิ่ง ทุกๆ อย่าง ให้เทอไปหมดแล้ว
โดยแม้ในขณะที่ตัวเองก็ยังไม่ทันได้รู้จักแม้กระทั่ง
ไม่เคยลองควักหัวใจที่อยู่หน้าอกด้านซ้าย
ทั้งที่มันใจอยู่กับตัวเราใจเรา
และส่งผ่านความรู้สึกไปให้เทอ ......มันยังไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำ
ว่า....รักเทอไปได้อย่างไร...
ไม่โทดฟ้า ไม่โทดลม ไม่โทดฝน หรือ พายุ ที่พัดผ่านเทอมา
และก็พัดพาเทอลอยตามลมไป......
"เทอคือความรัก ดวงน้อย ๆ กลมๆ ที่มีแสงสว่างเรืองๆ
เปล่งประกายรอบๆตัวเทอเวลาที่ชั้นมองเทอ
เทอ คอยยิ้ม คอยหัวเราะ และคอยแหย่ ให้ได้สนุก ได้หัวเราะ
และให้คนอื่นได้อิจฉา ที่เราได้รักกัน
เป็นของขวันที่ทั้งชีวิตของชั้นก็หาซื้อไม่ได้
เพราะเป็นเทอเป็นสิ่งที่พระเจ้าประทานมาให้เฉพาะชั้นเท่านั้น"
"ถ้าวันนั้น มีเพลงนี้ ก็จะเอาเพลงนี้ให้เทอฟัง และจะร้องให้เทอฟังแบบนี้
เธอจะลืมไหม เธอจะลืมไหม สำหรับฉันไม่เคยลืม
ไม่มีวันที่ชั้นจะเป็นอื่นไป จะลืมกันไหม
จำได้ไหม อย่าลืมนะ สำหรับ คำที่เคยบอกว่ารักชั้น"
ขอให้รู้ว่า ตอนนี้เทอไม่ว่าจะอยู่ทีไหน จะรับรู้ไม่รับรู้ก็ช่างเทอ ......
เพราะตอนนี้ชั้นไม่ได้ต้องการอะไรจากเทอ
เพราะว่า ความรู้สึกชั้นมันอยู่กับตัวเทอตลอด......
ตามติดเทอไปทุกหนทุกแห่ง ตั้งแต่ได้เจอเทอวันแรกแล้วละ
ระยะห่าง ระยะทาง หรือแม้ ระยะความรู้สึกที่มันไม่สามารถกะเกน
อะไรได้สักอย่าง มันไม่ได้บ่งบอกให้รับรู้ถึง ความเปลี่ยนแปลงไปแม้สักน้อย
ในระหว่างที่เทอได้เกิดขึ้นมาสำหรับหัวใจของชั้น
ชั้นรู้และเข้าใจว่า เทอจะเกิดมาเพื่อใครก็ตาม
เทอมีและใช้ชีวิตของเทอ เรียนรู้ พบรัก กับใครๆ มากมายหลายคนก็ตาม
เพื่อตามหาหัวใจของเทอหลังจากที่เทอประสบความล้มเหลว
ในเรื่องของความรัก ...จนเทออาจเคยเกิดความหวาดระแวง
ในความอบอุ่นที่จะได้จากใครสักคน
แต่มันไม่ใช่ชั้น ....ชั้นเข้าใจว่าเทอไม่มีวันรู้สึกถึงมันได้หรอก........
"เพราะว่าหัวใจของชั้นมันเต้นเป็นจังหวะเดียวกันกับของเทอ
จนกลายเป็นหัวใจดวงเดียวกับเทอไปแล้ว
แม้เทอจะไม่เคยรู้สึกว่า มีชั้นอยู่ก็ตาม......"
เสียงกระซิบที่เทอเคย พูดอยู่ที่ข้างหูของชั้นนั้น
มันยังจำพาสากายที่เทอเคยให้ไว้ได้เป็นอย่างดี
ชั้นว่าคุ้มออก ที่ชั้นเกิดมาแล้วได้เจอเทอ ......
ทำให้ชั้นได้รู้สึกถึง ความรัก แท้
ที่มันแม้ ไม่ได้ต้องการ แม้จะได้รับตัวเทอมาเป็น
สิ่งตอบแทนความรักที่มีให้เทอ
ไม่ได้รู้สึก อยากได้เทอมาครอบครอง....ไม่ได้รู้สึกว่าโชคร้ายที่เทอจากไป
ไม่ได้รู้สึกว่า โดดเดี่ยวเวลาไม่มีเทออีกแล้ว.......
เพราะว่า ชั้นดีใจ และรู้สึกว่า ดีจังที่ในที่สุด ชีวิตของคนๆนึง
มันได้รู้จักความรัก ที่มันเป็นความรักแท้ๆ
ที่ไม่เคยต้องการแม้จะ ครอบครองสิ่งใดๆ จากเทอเลย
แม้กระทั่ง ความรู้สึก .....ที่อยากจะถูกเทอรักตอบ........
ทำไมรู้ไหม เพราะชั้นเคยได้มันเต็มเปี่ยมที่สุด
จนวันนั้นชั้นได้หยุดโลกของชั้นไว้ที่เทอไปแล้ว
มันมีค่าที่สุด ที่ชั้นเคยได้รับความสุขจากสิ่งอื่นๆ นั้นแหละ มันคือเทอ
................
ระยะการคบสั้นๆ แต่ทำไมถึงได้ยืนยงและยาวนาน
จนแม้กระทั่ง เกือบมอบหัวใจให้ใครไม่ได้เลยเนี่ย
ไม่ได้ทำให้ชั้นรู้สึกบั่นทอน.....และท้อแท้ในการตามหารักแท้หรืออะไรหรอกนะ
รักแท้มันมีอยู่กับที่ตัวชั้นตลอดนั้นแหละ และเทอก็ได้มันไป.....
เค้าว่า คนเราทำไม เพียงแค่ระยะสั้นๆ ทำไมถึงได้เสียใจ
ทำไมถึงได้ร้องไห้ฟูมฟายกับสิ่งที่เพียง
คบกันไม่นาน........
จะบอกว่าระยะเวลาการคบมันไม่ใช่ปันหาในการทุ่มเทสิ่งที่จะให้เทอ
และจะบอกว่าจะอยู่รักเทอจนตายไม่ได้ไม่ใช่เหรอ....
จะวาเลนไทน์แล้ว เทออยู่ที่ไหน ทำอะไรกับใครก็ไม่รู้..........
แต่คนแบบเทอคงไม่เคยขาดความรักอยู่แล้ว เนาะ...............
วาเลนไทน์นี้ ชั้นจะจินตนาการว่าวันจะเป็นวันที่เราสองคน มีความสุขด้วยกัน
และเทอมาหาชั้นที่ห้องของชั้นเหมือนเคย เราออกไปดูหนังกัน ไปเดินสยามกัน
และกินฟูจิ ที่เทอชอบ ดีไหม
....แระอาหาร ทุกๆอย่าง ต้องไม่ใส่ผักด้วย แม้กระทั่งสาหร่าย ที่โรยหน้ามากับข้าวเทอก็จะไม่เอา
สงสารตัวเองที่ดันมีความจำดี มันจำได้แม้กระทั่งทุกสิ่งที่เทอทำ
ของที่เทอชอบ เต้าหู้ที่เทอโปรด.....หรืออะไรก็ตามที่เทอทำ
มันดันถูก บันทึก อย่างอัตโนมัติในหัวสมองโดยไม่ได้ตั้งใจ จะดีหรือไม่ดีก็ตาม
...............
แต่วันนี้ ปีนี้ ชั้นได้รักเทอ จะครบปี แระ ......
วันนี้ ชั้นยังมีภาพถ่ายที่เราถ่ายด้วยกันดูเป็นเพื่อนก่อนนอนทุกคืน.......
วันนี้ ชั้นยังมีความทรงจำเยอะแยะ เกี่ยวกับเทอ ....ในหัวสมองให้คอยได้ยิ้ม และร้องไห้บ่อยๆเมื่อนึกถึงมัน
แระ วันนี้ หัวใจก็ยังคงมีให้เทอ.......ชั้นมอบความรักให้เทอนะ
ผ่านบันทึกไดอารี่ของชั้นนั่นแหละ เพราะว่าวันนึงผ่านไป
หรืออาจจะเป็นปีหน้า ..............ชั้นก็จะกลับย้อนมาดูเรื่องราวของชั้นกับเทอ
และยิ้มไปพร้อมๆ กับความสุขที่ไม่เคยคิดอยากจะลืม.....เพราะมันมีเทออยู่เป็นเพื่อน
อยู่ในไดอารี่ของชั้น........................................
สิ่งที่มีค่าที่สุดในตอนนี้ แม้จะตายก็ยังอยากให้เอาไปเผาให้มันตายไปกับหัวใจและร่างกายของชั้น
คืออะไรรู้ไหม.............คือรูปทุกใบที่เคยถ่ายคู่กับเทอนั้นแหละ......
อยากพิมชื่อเทอ ลงไป ในบันทึกของชั้นจัง แต่มันบังเอิน มันดันเป็นไดอารี่ออนไลน์
มันเลยทำทุกอย่าง อย่างที่ตั้งใจไม่ได้......
"รับรู้แล้วนะ ......วาเลนไทน์ปีนี้ ชั้นจะอยู่กับเทอคนเดียวในความฝัน..........."
Ql love u finoQ
ความรัก
ทุ่มเทไปก็เจ็บที่ตัวเราเอง
จะไม่ทุ่มเทเลย
เด๋วก็หาว่าไม่รัก
ไม่เข้าใจจิงๆ
แต่เราก้อเป็นเหมือนนายนะ
เราคิดว่าการที่เราคบกัน
ไม่ได้หมายถึงระยะเวลา
แต่มันคือน้ำหนัก
ของสิ่งที่เราทุ่มเทไป
ของความรู้สึกที่เราให้ไป
ของหัวใจที่พยายามจะทำให้ดีที่สุด
แต่...
สิ่งที่ได้กลับคืนมาคือความว่างเปล่า
ความรู้สึกดีๆ
เสียดายมันเน๊าะ ว่าม๊ะ?
เก็บความรู้สึกดีๆ
ไว้ให้กับคนที่เค้าควรค่าเถอะ
เราก็ไม่สามารถบอกอะไรได้มาก
นอกจาก เข้มแข็วโว้ย
^^~