||BeE-BoY-Za||
เทอจะมีใจหรือเปล่า
Edit 30/10/50 0.36 นาที
วันนี้เรามาสอนกับ โคเก็ตต์กันครับ
หรือ ถ้าเป็นที่ยี่ปุ่นคงเรียก โคโรเกะ โคเกรป ก็อันเดียวกัน
ที่จริงเป็นของฝรั่งเศส ยี่ปุ่นเอามาทำจนเป็นของเค้าไปเองแล้วครับ
สองรุปบนไม่เก่ว โชว์ออฟเล่นเฉยๆ ฮ่าๆๆ
1. ต้มมันฝรั่งกับเกลือนะครับ แล้วก็มาขูดๆ
ผสมกับเนยแข็งขูด ใส่ไข่แดงแล้วก็ เครื่องเทศอบเชยป่น
พริกไทยดำ เนื้อวัน เนื้อปลา ไรว่าไป คลุกๆ ใส่แป้งสาลีและเกล็ดหนมปัง
ป่นๆลงไปนะ 
2. คลุกๆ ออกมาหน้าตาแบบนี้นะครับเละ แหยะๆ แต่เด๋วก่อน รอดูขั้นตอนต่อไป
3. ปั้นๆให้เป็นก้อน ลงไปคลุกกับแป้งสาลีนะ ชุบไข่ขาวนะคร้าบบผผม
5 ลงไปทอดฟู่ๆๆๆๆๆๆ
6. เป็นสีเหลืองทองแล้วๆๆ
ตื่นเต้น ทำครั้งแรก
7. ออกมาแล้วแต๊นแต่นนนนนนน
อันนี้รสเนื้อวัว คร้าบบบผม ราดด้วยน้ำสลัด ใครจะใส่น้ำอื่นก็ตามจาย
8 .อันนี้รสแกงกระหรี่จร้า เผ็ดร้อนชุ่มเหงื่อน้า
ทำเสดก็กินบนที่นอน ฮ่าๆๆๆ เจ๋งปะ
----------------------------------------------------
Edit 11-10-07 21.46
beeboyza
เอารูปมาลงให้ดูก่อน เผื่อใครจาคิดเถิง แต่ไม่มียาอัพ อ่ะคร้าบบผม
พบกับผมใหม่ ได้ที่นี่เร็ว ๆนี้ กับรูปแบบใหม่ของ บีบอยซ่าส์
Wait อดใจรอ .....
Coming Soon Here Only
------------------------------------------------------
Glitter Graphics
edit 5/10/07
เด๋วรอ เค้าแจก วีไอพี เสดก่อนจะมาอัพ 555+ เงี้ยวว
..............................................................
edit 18-9-50 หากจะโดนใครรักสักคน
ได้รับเกียรตินั่นเด๋วนี้
เท่าที่จำได้ มีเพียง 3 คนเท่านั้น..
ที่โดนอันเชินไปจากชีวิตโดยมิได้ทราบความพึงใจล่วงหน้า
หากจะโดนใครรักสักคน
จงตระหนักให้ดีว่า เค้าแค่รักหรือแค่หลง
ใจตนมิใช่ ใจของตน อาจเผลอไผลกับสิ่งลวงนั้นได้
....
ยังเป็นคนที่ใช่สมควรโดนรักอยู่หรือเปล่า
หรือยังไม่ใช่คนที่ค้นหาอยู่สำหรับเขา
เพราะจิตใจคนมิใช่สิ่งของไว้ฆ่ากาลเวลา
ช่วงเวลาสรรหาของจิตใจในใครบางคน
ฉะนั้นหากจะโดนใครต่อใครมารักหลง
ให้จงพึงตระหนักไว้อย่างเหนียวแน่น
ว่าหัวใจมีใช่ของแข็งแรง .....
ไม่เหนียวและแน่นแข็งแกร่งดั่งหินทราย
เพลงนี้ผมร้องเองแหละ
อยากรู้แต่ไม่อยากถาม เพราะกลัวเค้ารำคาน
รูปก็ขุด รูปเก่าๆ นั้นแหละมาลง เพราะไม่ได้ถ่าย
ถ้าอยากฟังเพลงคัฟเวอร์ อารมณ์บีบอยซ่าส์นะครับ
ไปนี่เลย
บีบอยซ่าส์ อัลบั้ม
1.อยากรู้แต่ไม่อยากถาม
2.เพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อ
3.ความทรงจำ
4.ถ่านไฟเก่า
แวะได้นะครับที่
http://beeboyza.hi5.com/
กะว่าชีวิตนี้จะเป็นนักร้องอาชีพ แม้จะร้องตามคาเฟ่ก็ตาม เหอๆ
........................
กว่าจะพิมพ์แล้วแก้ แก้แล้วพิมพ์อยู่ หลายชั่วโมง กว่าจะลงเพลงได้ กว่าจะร้องเพลงนี้ออกมาได้
กว่าจะ..ลงโปรแกรมแปลงไฟล์ให้เพลงมันขึ้น ...กว่าจะอารมณ์ดีพอจะอัพได..
กว่าจะหายเครียด กว่าจะทุกๆ สิ่งใดๆ ในโลกมันหยุดไว้เพื่อชั้น....
บีบอยเป็นคนที่นิสัยเสียมากมายอยู่หลายอย่าง และที่มากที่สุดที่แทบจะทำลายชีวิตผมได้
คือ....
ความเป็นอิสระในตัวเองสูงเกินไป ........
จน....ใครรอบข้าง หลายๆ คนที่กำลังพยายาม และหรือ เคยพยายามมาแล้วเข้าไม่ถึงตัวผมสักที
ไม่ใช่เพราะผมไม่เข้าใจในความรักของคุณหรอกนะ ไม่ใช่ว่าผมไม่เข้าใจในความรู้สึกที่มีให้
แต่........ผมเจ็บ และบอบช้ำเกินกว่าจะที่เปิดรับ หัวใจและหรือความรู้สึกของคุณได้ทันที
เพียง แค่ คุณบอกว่า .....รักคุณนะ ชอบคุณนะ ฝันอยากจะเติบโตไปด้วยกัน
และเป็นของกันและกัน............................
ความฝันกับความจริง...ผมยังแยกออก
ผมมองไปอีกทางกับขวากหนามและเศษแก้วที่หล่นกระจัดกระจายทั่วทางเดิน
แต่คุณยังเด็กเกินที่จะมองทางเดิน เป็นพรมปูนุ่ม ด้วยใยไหม....ถักทอสานด้วยความรู้สึก
ที่ดีของคุณเป็นบรรทัดฐานของการเดินทางร่วมกัน
......
แต่รู้ไหมว่า ผมก็เจ็บปวดทุกครั้งที่คนประเภทคุณก้าวเข้ามาหาผม
ได้โปรด ปล่อยให้ผมยืนอยู่ตรงนี้อยู่เพียงผู้เดียวกับสายฝนที่ตกพรำๆ
พอให้รู้สึกถึงฤดูกาลที่เปลี่ยนไปบ้างก็พอ
....
เพราะผมเป็นคนหัวใจอ่อนแอ อ่อนไหว และคล้อยตามรู้สึกคนได้ง่าย
ราวกับว่า เกิดมาไม่เคยได้ไออุ่นแม้สัมผัสจากปลายนิ้วก้อยของใครก็ตาม
หากคุณยังคิดว่าเราจะไปด้วยกัน ใช้เวลากับผมได้ไหมจนกว่าผมจะชินกับการ
มีใครสักคนหายใจรวยรินรดต้นคอกันอยู่ข้างๆ
และได้แม้กลิ่นอายของเส้นผมเวลาคุณสบัดไสวเวลาลมพัดผ่าน
................
ความรัก มักออกแบบด้วยหัวใจ หรือด้ายแดงที่ถูกผูกออกมาเกี่ยวนิ้วก้อยก็มองไม่เห็นเช่นกัน
เลยทำให้ไม่รู้ว่า ใช่เทอหรือเปล่า ที่กำลังจะเข้ามาสัมผัสหัวใจ
หรือไม่ใช่ ถอยห่างคุณไว้สักก้าวดีกว่า ...จะได้ไม่รู้สึกรักและเจ็บปวดไปมากกว่าที่เคยเป็น
หลังจากที่เคยเผลอใจไปหลงไหลความสุขสมหวังกับ ดวงใจสีชมพูตัวน้อย ๆ
ที่ลอยสุขสว่างกับกาลเวลาที่ผ่านพ้นไปอย่างไม่เคยรู้สึกได้
แปลกนะ กับคนที่เข้าหาเราทุกอย่าง เพียงเพื่ออะไร บางทีหาคำตอบไม่ได้
เพื่อเอาชนะกับสิ่งที่ เรียกว่าความรู้สึกงั้นหรือ
เทอไม่รู้หรือว่า........หัวใจของชั้นมันจะมีให้ใครคนหนึ่งได้แค่คนเดียวเท่านั้นแหละ
.....มันเลย พยายามค้นหา และสกรีนสิ่งที่เป็นโรคร้ายออกให้หมด
ช้าๆ แต่อาจได้พร้า เล่มงาม หรืออาจไม่ได้เลยก็ได้ ใช่ไหมล่ะก็ช่างมัน
เท่านี้ก็มีความสุขอยู่กับตัวเองพอแล้ว เพียงได้แค่เกิดมา โตมา มีกินมีใช้
อยากทำไรก็ทำ ไม่ขัดต่อความรู้สึกตัวเองสักอย่าง เท่านี้ก็น่าจะพอแล้วมั้ง
ที่ตื่นมาไม่ต้องมีเวลาจะไปไหนทำอะไรที่จะต้องโดนบังคับหรือไม่โดนใจต่างๆ
นั้นแหละ อารมณ์ที่ไม่อยากจะทำอะไรก็ไม่ทำ อารมณ์ที่อยากจะร้องไห้ก็ร้อง
เพียงแค่เห็นลมพัดผ่านเท่านั้นแหละ
...อารมณ์นี้ มันขึ้นอยู่กับอะไรนะ มันมีส่วนกับเทอด้วยไหมที่ทำให้รู้สึกหดหู่
หรือ ดีใจ หรือ...มีความสุข หรือรู้สึก ว่าโลกนี้ยังมีอะไรที่น่าค้นหา
หรือ...อะไรๆก็ตามที่ ยังจะเป็นเทอได้......
แต่ความจริง มันคือ......คน ๆนั้น ยังมองถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเราไม่ออกต่างหากล่ะ
ปล่อยให้เป็นไปตามกาลเวลา......ดีกว่า
ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ ฝนจะตกก็ให้มันตก แดดจะออกเผาไหม้เกรียมหัวใจ
ก็ให้มันถูกแผดเผาไปด้วยอานุภาพแห่งความคิดถึงก็แล้วกัน........
ต้องการอะไร....แค่ใครสักคน หรือเป็นเทอ....ตอนนี้ก็ยังตอบไม่ได้
เพราะถามหัวใจตัวเองแล้ว ยังไม่ใช่ทั้งหมดที่ต้องการ แม้แต่ชีวิตยังไม่อยากจะมีอยู่เลย
จะให้อะไรตามที่เทอร้องขอ หรืออยากจะได้ ได้อย่างไรกัน
ตัวเองยังดูแลหาข้าวหาน้ำกินเองไม่ได้ ...หากไม่มีใครมาหา ไม่มีใครแวะเวียนมาในชีวิต
ก็คงอดตายไปพร้อมๆ กับความรู้สึก ติสท์ บ้าๆ นี่เสียเหลือเกิน
...
แต่ผมก็คือผม อยู่ได้โดยมีอุดมคติเพียงอย่างเดียว คือ.......
สักวัน ผมจะเจอคนที่ผมรัก และรักผม ที่สุดในโลก และอยู่ด้วยกันสองคนตลอดไป
................
คนนั้นอยู่ไหนนะ รีบรู้สึกตัวสักที แล้วมากระซิบข้างๆ หูผมหน่อยว่า
........จะอยู่ดูแลกันตลอดไป..............
เคนมุระ เอโตกาว่า
edit 16/9/50 23.47 น.
ประกาศอย่างเป็นทางการ : เนื่องจากข้าพเจ้ามีความจำเป็นต้องใช้msn เวอร์ 8.01 ไรเนี่ย
เพราะมันบังคับโหลดแล้วกระชากเครื่องมาก เพราะมีอีเมล์กว่า 1000 พัน เมล์ ประมาณนั้น
ทราบโดยทั่วกันว่า ข้าพเจ้า บล็อคดีลีทมั่ว ไป 700 กว่าเมล์ เหนื่อยมาก God
ตอนนี้เหลือแค่ 200 กว่าเท่านั้น
หากผู้ใดประสงค์จะแอดมาใหม่ ก็อันเชินตามสะดวกนะครับ
กราบขออภัยในความไม่สะดวกมา ณ ที่นี้ด้วย เน้อ
ส่วนเรื่องคืนเม้นนั้น แล้วแต่ข้าพเจ้าจะมีปันยา
เพราะว่าเข้เกียดอยู่ ฮ่าๆๆๆ แต่เด๋วคืนแน่น้า สาวกชาวร้อค
---เคนมุระ เอโตกาว่า---
ขอก่อนๆ